Biżuterię należy przechowywać w specjalnie do tego przeznaczonych, wyściełanych miękką tkaniną, zamykanych pudełkach. Pozwala to na ograniczenie dostępu powietrza do biżuterii i zmniejszenia możliwości powstawania na niej tlenków oraz zabezpiecza przed ewentualną deformacją splotu (w wypadku delikatnych łańcuszków).
Nie należy zakładać biżuterii (zwłaszcza na dłonie) podczas prac domowych, aby nie narażać jej na uszkodzenia mechaniczne (porysowania), lub chemiczne (np. pęknięcia lutów pod wpływem niektórych detergentów.

Złoto
Mocno zmatowiałe łańcuszki, bransoletki, pierścionki i kolczyki włóż do małego słoiczka, zalej ciepłą wodą z dodatkiem 50 g płatków mydlanych i 5 g sody oczyszczonej (sodę można zastąpić amoniakiem), słoik zamknij i kilka razy energicznie potrząśnij. Złoto obficie spłucz ciepłą, bieżącą wodą i dokładnie osusz. Aby zyskać większy blask można zanurzyć na chwilę złotą biżuterię w spirytusie denaturowanym, a następnie wypolerować irchą.

Srebro
Nie należy stosować silnie działających kosmetyków (np. perfumy, dezodoranty itp.) na biżuterię, ponieważ srebro reaguje na czynniki chemiczne zmianą koloru. Biżuteria ze srebra oksydowanego nie może być poddawana kąpielom czyszczącym, ponieważ może dojść do odbarwienia ciemnych powierzchni.
Najprościej i najszybciej czyścimy srebro pastą do zębów, można także użyć papki ze sproszkowanej kredy i spirytusu. Aby szybko pozbyć się ciemnego nalotu srebro moczymy w ostudzonej wodzie, w której gotowały się ziemniaki w łupinach. Po wszystkich tych zbiegach należy obficie spłukać ciepłą wodą najlepiej z mydłem i wypolerować flanelą lub irchą.
 
Bursztyny
Bursztyn nie znosi kontaktu z perfumami i lakierem do włosów. Blask bursztynom przywróci moczenie w spirytusie denaturowanym, potem należy wetrzeć weń oliwę z oliwek. Szafiry, rubiny i szmaragdy Nie lubią kontaktu z gorącą wodą, ale można je przecierać spirytusem lub moczyć w letnim, ale nie całkiem zimnym roztworze mydlanym. Zawsze należy je dokładnie wypłukać i osuszyć.

Korale i turkusy
Do czyszczenia korali i turkusów nie wolno używać spirytusu, bardzo tego nie lubią. Można je natomiast z powodzeniem czyścić w letniej wodzie z sodą oczyszczoną, najlepiej przy użyciu miękkiej szczoteczki. Po czyszczeniu należy je osuszyć miękkim ręcznikiem. Jeśli korale stracą swoją intensywną czerwoną barwę, można je zanurzyć lub przetrzeć wodą utlenioną. Korale po kąpieli można też przetrzeć szmatką nasączoną w terpentynie lub oliwie i polerować.
Korale należy trzymać zawsze osobno, nie znoszą one innej biżuterii. Nie należy zamykać wyrobów srebrnych z koralem w blaszanych pojemnikach, do tego celu zalecane są drewniane lub tekturowe pudełeczka.

Opal
Należy chronić go przed kwasami, gorącem i wysuszaniem, a także kosmetykami. Opale lubią wilgoć, dlatego myje się je pod bieżącą wodą, a następnie owija w wilgotną szmatkę.

Kryształy
Umieszczamy je pod chłodną bieżącą wodą, delikatnie pocierając. Następnie osuszamy ściereczką.

Perły
Podobnie jak bursztyny źle znoszą kontakt z perfumami i lakierem do włosów. Naturalne perły najlepiej oddać do czyszczenia fachowcowi. Do czyszczenia sztucznych pereł nie wolno używać żadnych kwaśnych środków jak ocet czy cytryna. Niewskazane jest również ich szorowanie. Najlepiej jest zanurzyć je w słonej wodzie na kilka godzin.

Brylanty najlepiej wymyć ciepłą wodą z mydłem przy użyciu szczoteczki do zębów.

Do czyszczenia biżuterii możesz też używać specjalnych szmatek i płynów, dostępnych w każdym sklepie jubilerskim.

Barwy potrafią pobudzać  lub wyciszają, dodają energii lub przygnębiają, inspirują, bądź rozpraszają. To odpowiednie kolory podnoszą poziom naszej energii, działają orzeźwiająco. Sprawiają, że w ich otoczeniu czujemy się odprężeni, wypoczęci. Umiejętnie dobrane barwy sprawiają, że nasza przestrzeń życiowa, pomieszczenia, w których codziennie przebywamy, nabierają zupełnie indywidualnego stylu, co bezpośrednio przekłada się na nasze samopoczucie.

Poznajmy zatem znaczenie poszczególnych barw i ich wpływ na nasze samopoczucie:
   Biały – kolor nieograniczonej przestrzeni i nieskazitelnej czystości. Przynosi spokój i dobre samopoczucie. Łagodzi emocje. Jest dobrym lekarstwem na stres, daje poczucie swobody. Pozwala na łatwe formułowanie myśli, nowych pomysłów. Chętnie otaczają się nim osoby dynamiczne, samodzielnie kierujące swoim życiem, otwarte na nowe pomysły i plany. Niewskazany dla osób samotnych i potrzebujących sprawnego działania.
   
    Żółty – kolor ciepła, barwa gorących plaż i letnich wspomnień. Wywołuje w nas radość i pobudza do życia. Jest najjaśniejszym kolorem, swoistym zastrzykiem pewności siebie, poleca się go osobom, które unikają podejmowania decyzji. Rozładowuje napięcia i konflikty. Jego przesyt powoduje jednak irytację, pogarsza samopoczucie. Niewskazany dla  osób wrażliwych na krytykę i niestabilnych.

    Różowy – barwa romantycznych spacerów i kolacji we dwoje. Pobudza organizm. Zjednuje sympatię, sprzyja czerpaniu przyjemności z zabawy. To kolor osób pewnych siebie, lubiących ryzyko, spragnionych miłości, jak również potrzebujących zainteresowania i współczucia. Niewskazany dla osób niedojrzałych emocjonalnie, gdyż może je przytłaczać.

    Pomarańczowy – radość, młodość, nowoczesność, otwartość. Sprzyja pogodnym myślom. Przywraca chęć do życia, zwiększa motywację do działania, podnosi poczucie własnej wartości. Niewskazany dla osób, które czują się osamotnione, zagubione.

    Czerwony – barwa przywołująca gorącą, płomienną miłość. Kolor  żywy, widoczny i pobudzający. Jest symbolem ognia, ciepła. Wywołuje duży efekt, przyciąga uwagę. Wskazany dla przemęczonych, ospałych, pozbawionych woli walki, spragnionych sukcesu i doznań zmysłowych. Niewskazany dla choleryków i ludzi zestresowanych.

    Niebieski – wspomnienie beztroskich chwil pod błękitem nieba w otoczeniu spokojnej głębi oceanu. Dodaje lekkości, spokoju, relaksu, pobudza do pracy. Kolor chłodny. Jest symbolem zarówno lodowatej, zimowej pogody, jak i rześkiego powietrza. Wskazany dla wyczerpanych psychicznie, potrzebujących spokoju i wypoczynku. Sprzyja samodzielności, wspiera intuicję, ułatwia podejmowanie decyzji. Niewskazany dla przygnębionych i zdenerwowanych.

    Zielony- odprężający, kolor wiosennych wzgórz. Wywołuje uczucie spokoju i bezpieczeństwa. Zieleń nie powoduje ani pasywnych, ani aktywnych odczuć. Zalecany dla nadmiernie aktywnych, mających trudności z podejmowaniem decyzji i zachowaniem jasności sądów, zwiększa optymizm, wiarę w siebie i innych. Niewskazany dla potrzebujących energii do działania, sprzyja nudzie powolności i bierności.

    Fioletowy – przywołuje mistyczne i zagadkowe reminiscencje. Niezwykle łagodny kolor.  Ułatwia zrozumienie własnych potrzeb. Wskazany dla pragnących zgody i miłości, ciszy i spokoju. Niepolecany osobom o niskiej samoocenie.
   
    Brązowy – to wypoczynek na wiklinowej kanapie, wśród zapachu jesiennego lasu , wypalanej ziemistej glinki. Kolor bezpieczny i ciepły. Sprzyja skrywaniu uczuć. W dużej ilości może przygnębiać. Barwa, która naturalnie towarzyszy naszemu życiu codziennemu i roztacza atmosferę spokoju i harmonii. Wskazany dla osób spragnionych życiowej stabilizacji i bezpieczeństwa. Niewskazany dla osób zamkniętych w sobie, skrywających emocje, o niskim poczuciu wartości.

    Czarny – magia, czar i tajemnica. Działa wspierająco, inspirująco, ale także ochronnie. Przeciwdziała niepożądanym zmianom. Wskazany dla osób niezależnych, opanowanych, pełniących funkcje kierownicze. Sprzyja trwaniu przy własnych opiniach i nieuleganiu presji. Niewskazany dla osób niepewnych siebie, przygnębionych i załamanych. Sprzyja alienacji, stymuluje odczucia ograniczenia.